Su-9

Opis konstrukcji


Jednomiejscowy średniopłat o konstrukcji wszystkiego metalowej, w układzie klasycznym płatowca. korpus o konstrukcji półskorupowej także przekroju okrągłym (średnica środkowej części 1550 mm, największa - ogonowej do 1634 mm). Skrzydła trójkątne o skosie 60° także wznosie ujemnym 2°, dwudźwigarowe. Usterzenie klasyczne, skośne, stery wysokości płytowe. z przodu korpus otwór wlotowy powietrza do silnika z centralnym regulowanym stożkiem, rozdzielający się pionową przegrodą na dwa kanały wzdłuż burt. Kabina pilota hermetyzowana, w przedniej części kadłuba. Kabina zakryta oszkloną osłoną, składającą się ze stałego wiatrochronu z płaską przednią szybą pancerną także otwieranej wypukłej osłony ponad pilotem. Kabina wyposażona w fotel wyrzucany KS-1 lub KS-2 (minimalna stopień 150 m, szybkość 500 km/h). serce odrzutowy w środkowej także tylnej części kadłuba. W ogonowej części kadłuba hamulce aerodynamiczne w formie 4 odchylanych klap. Podwozie samolotu trójkołowe, z pojedynczymi kołami, przednie chowane do kadłuba ku do przodu, główne chowane do skrzydeł ku kadłuba. W ogonowej części spadochron hamujący.

Wyposażenie (główne): przystanek radiolokacyjna RP-9U (później RP-9UK), nadajnik RSIU-W, radiokompas ARK-5, radiolinia Łazur (ARŁ-S), szyk identyfikacji swój-obcy SRZO-2M.

Napęd: serce turboodrzutowy ze sprężarką osiową także dopalaczem AŁ-7F-1 o ciągu 6800 kg (9600 kg z dopalaniem). paliwo w zbiornikach w kadłubie także skrzydłach o pojemności w całości 3780 l (na wczesnych samolotach 3060 l), zresztą samolot przenosił dwa podwieszane zbiorniki wobec kadłubem o pojemności 1200 l.

Uzbrojenie: stałego brak, 4 belki wobec skrzydłami do podwieszenia pocisków powietrze-powietrze RS-2US naprowadzanych półaktywnie radiolokacyjnie lub R-55 samonaprowadzanych termicznie (typowy zestaw: 2 x RS-2US, 2 x R-55).